Op initiatief van Herman Brood vindt er op 17 maart 1992 een schildersessie plaats bij 'Atelier Herenplaats' in Rotterdam. Aanleiding hiervoor waren de beelden uit het VPRO programma 'Jongens van de Witt', waarin het werk werd getoond van een aantal verstandelijk gehandicapten kunstenaars die zich in dit atelier ontwikkelen in hun vak. Brood herkende zichzelf in de getoonde tekeningen en schilderijen" (vooral in het werk van Hans Hartman) en deed de deelnemers van het atelier het voorstel om een dag samen te werken, hetgeen met enthousiasme werd ontvangen.

De samenwerking van Brood met het collectief levert bijzondere en uiterst boeiende beelden op en in enkele uren worden zeven grote schilderijen vervaardigd, waarbij Herman zijn uiterste best doet om intussen 'zijn' methode aan de deelnemers uit te leggen. Zijn impulsieve manier van werken blijkt uitstekend te matchen met die van de deelnemers waardoor zij elkaar (en zeker de toeschouwer) regelmatig verrassen. De relativering die mensen met een verstandelijk handicap eigen is, wordt hier nog eens dik met de spuitbus door Brood onderschreven. Zijn gelijkwaardige benadering van de deelnemers, doorspekt met zijn typische eigen humor maken de sessie tot een warme happening en een explosie van creativiteit. De opmerking van Hans Hartman: 'dit lijkt wel 'n Karel Appel', beantwoordt Brood met een minzaam: 'Eh........desnoods!' Bij de uitleg over zijn methode van werken zal de toeschouwer direct de paralel zien met zijn manier van leven: grote contrasten, anticiperen op iedere nieuwe situatie, af en toe een rustpunt, nooit zuinig zijn met materiaalen uiteindelijk de kunst verstaan om tijdig te stoppen! Een 'hommage' aan de veelzijdige mens Herman Brood.